In het "echte" leven heb ik totaal geen probleem met verhalen vertellen en kletsen. Heb er plezier in de mensen om mij heen op de hoogte te houden van dingen die ik doe en die mij bezig houden. Ik sms ook best veel, bel graag een emailtje is zo gestuurd. en voor het ouderwetse gevoel stuur ik ook graag kaartjes.Maar toch kan ik niet enthousiast worden van het idee van twitteren. Hebben mensen echt interesse in het feit dat ik de trap afloop of gehaktballen maak? Ik vraag het mij af en daarbij denk ik dat ik toch ook niet ALLES wil delen met de mensen om mij heen.
Dat het een manier zou zijn om dingen van elkaar te ontdekken die je nog niet wist geloof ik wel. Al denk ik dat dit met name werkt voor die mensen die je minder goed kent.
Of het handig is om toe te passen op werk? Ik zou eerlijk gezegt geen mogelijkheden kunnen bedenken. Misschien is het een manier om elkaar even op de hoogte te houden dat je boodschappen bent doen (als ik dan nogmaals uitglij dan weten mensen in elk geval waar ik ben uitgegleden;) Maar dat is dus een internet toepassing.
Je hoeft niet alles te delen via Twitter. Ook hier heb je weer de keuze en is het belangrijk om je eigen grenzen te bewaken.
BeantwoordenVerwijderenMisschien is het voor je collega's minder interessant om te weten dat je gehaktballen aan het draaien bent maar als bijvoorbeeld op een cursus bent en hier iets interessants leert is het altijd leuk om hier een Tweet aan te wijden. Dan leren je collega's ook nog op afstand mee!
Ik zou het inderdaad handig vinden om te weten of je weer een ongelukje hebt gehad......
BeantwoordenVerwijderenmaar dat gaat gewoon niet meer gebeuren, je bent nu zo oplettend!